Şeytan Çıkarması

şanına yakışır bir çığlığa mahkum oldu günahkâr efendisi gecelerin …yanar karanlıkta gözleri koyuverdi kendini eski bir hıçkırık küflenmiş kilitli sandıkların içinden yârenim olan yalnızlığın sırtına bindi suskunluğum ve yola çıktım umarsız tadına doyulmayan bir şarkının hüzün dolu nakaratına kondu dağlanan sözlerim kör bir uçuşla savruk bir rüyada yiten flû bir tabloda silik bir noktayım aldatan bir oyunun son sahnesinde çıkıp izbesinden ayrıntının gerçeğe dönüştü şeytan kadın tellâllarının ardında seğirten bir hançer çekiliyor kınından kaldırımlarda açıyor kızıl goncası kanayan dudakların kanıyorum nisan sonrasında yeşeren umuda düştü kor…yanıyor düşler savruluyor küllerim yalan! her şey koca bir yalan ılık bir yağmurdan geriye dönüyor ayaz …şimdi mevsimlerden hazan sarı bir sanrının ortasındayım çıkmaza giren soruların hiç dinmeyen çıkarması teslimi yoktu ellerimde bilinmezliğin uçuştu boşluklarda anlayamadığım ayrılıklarım ırayan yüzlerin solgun bakışlarında saklandı kırılgan oynaşmaları en sade mutlulukların koştum koşabildiğimce ardından …ama nafile lanetler yağınca önüme öbek öbek ruhumda fırtına gazabı tanrının akışı olmayan nehirlerin kuruyan yatağında tutsak kaldığım hiçliğim parazit yapan istasyonunda radyonun sessizce çağlayan melodi gibi yitik biteviye kendimleyim minik bir duada merhamet dilendi aşk çaktı yüzümde şimşeği nedensiz kabullenilmeyişimin alınmayan bir cevabın içinde ve içimi kemiren bir şüpheyle son rötuşunu attım kimsesiz gecelerin saatler delirip bilinmeyen tik taklarda korkak bir beklentiyi bıraktı dağınık yatağıma ıpıssız günlerin koynunda bekleyemedi dönüşü kahrolası vurgunlarının gözlerime inen bir perde oldu son sözünde yankılanan sızı ve başladı kaçış uzak çok uzaklara yılmadan ya da yılgın adımlarla bilinçsiz "ve bir gün bir okyanusta bir midyenin içine sığındı yüreğim lütfen! artık izimi sürmeyin bir süre kendimleyim"