Yalnız Yürüyüşler

birikti yığınla söylemek isteyip de içime attıklarım açtıkça ağzımı dökülecek saçma sapan sözler birer birer lahitlerini kıracağım eski tanrıların körlemesine taptığınız haykıracağım olanca gerçeği yüzünüze neruda'nın bir şiirinde ıskalamadan hedefini atacağım oklarını…öfkemin kan damlayan ucundan…kalemimin zor değil mi tüm bu söylemler ama…içimi yakan bir türkü kadar sancılıyım başka zamana bırakıldı artık yakalama mücadelesi yelesine sevdayı tutuşturan aslanı üstüme geçirilen başka bir giysi …başka bir özlem yakıyor tenimi şimdi toplamalı duvarlardan bütün resimleri …ve yeniden boyamalı duvarları ürkek şiirleri ellerimle yakma zamanı geldi ısınmak yangınında sonra …dökmeden tek bir göz yaşı ünsüz seslerin hepsini atıp heybenin içine haykırmalı artık avazın yettiğinden de fazla /boş yere tıkama kulaklarını/sesim delecek engelleri toplayıp şımarık yıldızları labirentlerden çıkarıp çözümleri asmalı biriken bütün sessiz isyan edişleri artık taşın altına sokmalı eli ve cesareti yandaş etmeli teslim etmeye beş kala ruhumu "yürüyorum yapayalnız kırık camlar üzerinde akıyor yüreğimden al-kan göz görmüyor sözlerim ellerimde giderken serpiyorum"