Yangınında Küle Dönen Yolcu

nankör sözlerin yalan çıktılarına kapılmışken sustu yürek arsız alevlerin sıcağı yakıverdi sürçü lisan eden dilleri rehaveti çöktü yorgunluğun …uykulara düştü gözler/sürgün ırgat oldu düşler şiirlere …ipi koptu sensizliğin noksan bir şeylerde takılı kaldı vuruşu şafağın kuruttu çiçekleri ayazın …kristal bir çiy damlası vurgunu kızıl gecelerde buza kesti ateş alınan soluklar tutuldu gidişlere bilenen yollarda/nihayete yollanan bir gün daha kapattı kanatlarını melekler…yorgun beyazlarına çalındı kara ıslak bir sonbahar şarkısı yüklendi kuşların kanadına/şimdi göç zamanı buruk boşluğun kahpe sancısı kanıma işlemiş/irtifa kaybeden uçuşlarda çakıldı yere imgeler rasyonel tutarsızlığı yalnızlığın …deli divane…pervane oluyor etrafımda tüm şehvetiyle yandığımca kül saçtım denizlere …balıklar artık sana sevdalı oltanın ucunda yüreğin yoksa /zor artık yakalaman…rast gelmez …bilesin lafazan bir serseriye döndüm yasaklar ne kadar yasak ruhuma camın kenarına ilişen yağmur damlalarında kirlendi hayalin …yapışmış tozlarda deliliğim ucube bir duyumsamanın sıkıntılı sessizliği süre giden…ne adam olur gönlüm/ne kaybolur karanlık bilinmeyende bir bir söndü uğruna yakılmış mumlar …bugüne yığıldı densizliği gelmeyişinin nedameti dünde kaldı sevişmelerin …sıcağını özledim yalan da olsa dokunuşlarının yumuşaklığı/arsız bekleyişlerim ne kadar kaldı bitişe…yeni başlangıçlar şimdi hangi yönde güvercin kaçışların huzursuz çarpıntısı sıkıyor boğazımı küskün bir tırnak arası yaşamdayım /yitik sözlerin sisli yollarında/sessizliğim parantez içi boş olduğu kadar dışında da hiçbir şey yok a ş k artık vurduğun yerde değilim