Yeter Ki...

yel değirmenlerinden sana kaçtı Dulcinea aforoz edilmiş düşlerin sırrı şövalyenin sırtında kaç para çeker ruhuna geçirdiğin kılıfın içindeki tılsım intiharına sebep gökyüzündeki kuşların gözlerinden süzülen zehrin nadide bir melodide inliyor sitemler ayağına vuran ikilemlerin gölgesinde silinen izler buruşturulmuş dileklerin ardına gizlenen hançerin ucundan sızan bir damla kanda sürdü aşk şelale gibiydi zaman kollarında ...yitti kınından çıkardığın dilini sokma geri içeri arsızca vursun öfken gözüne pınarların yaksın bağrını sımsıcak lavlar hayasızca açlığını hapset yüreğinde...kayıtsızca ağla Andersen'den dinlediğin masalların cadısı rüyalarında şatoda seni bekliyor aslan adam gecikiyorsun…durma kanayan bir ırmağın köprüsünde durdu zaman soluklan biraz…yorulma kürek mahkumlarının dilinde patlayan yangında ağıdım aykırı bir kırlangıcın kanadına çizdim unutulan suretimi oratoryom yankılandı dört bir yanında dünyanın tutuklu saatlerin tik takları çınladı sokaklarda usulca çıktı yılan deliğinden ruhumdu bu kez diline tatlı gelen görmedin mi Polyanna'ya söylediler o deli şarkı bitti ıstırabın huzurla birleştiği noktada dillenişim nafile sözlerin nihayetsiz başlangıçları dört nala aç kollarını şövalye! seni bekliyor yalnızlık/tahtında uykusuz akşamlara sürülen yalanlarda çizildi yalnızlığın resmi aşk! yine bir köşeye gizlendi mavi bir nokta kırmızı bir okyanusta iliklerime kadar sensizlikten korkum yok artık yeter ki yarısı sende kalan düşlerin silinmesin izleri kırmızı, biraz da mavi