Aşk ve Siyah

Ş A İ R şair yüreğine teslim oldu sonra aşk denen ateşe attı kendini iki can bir beden üryan iken irkildi rölans... Aşk ve Siyah... Zamanın içerisinde bir leyli nardı Gök kubbemden çekip gittin sevgili Tufanlar fırtınalar sessiz gelsin diye Ne çok dilekler tutmuştum oysaki Aşk ve Siyah gibi Bilir misin şairim yokluğunun ardından Kaç gece uykularım ağladı ben ağladım Kaç sabahlar güneşim kayboldu ben aradım Onca yıl nefesim sensiz ölüm koktu Ölümü vuslat meşalesi ile nasıl da bekledim Ant olsun ki şair sana kavuşmaktı tek dileğim Aşk ve Siyah gibi Neden bekleyemedin neden gittin sevgili Şimdi her zivistan yağmurlarında yine yokluğun Üşüyüp titrerken ben o en senli özlemlerimle Her bahar soludum yine kavuşmak ümidi ile aşkı Sonrasında mı hüzzamdı bütün şarkılarımız Hani vardı ya şair...bir yangının külünü Yeniden yakıp geçtin diye başlayan şarkı gibi..ahhh O şarkılar ve benzerleri hani ayrılık yazanlar Aşk ve Siyah gibi Hiçbir daha eksilmedi ki hayatımdan Ve yerini hiç bırakmadı ne umuda ne kavuşmaya Canımdan her dem bir can daha koptu şair sus/tum. Vefasızdı uğruna yakarım dediğin bütün yıllar Ya sen şair sen... Ya senin yüreğin yar / vefadan ne anlar ? Git/me Kal desen de Git/tim sevgili Aşk ve Siyah gibi.