Hazan Mevsiminden...

Hep derdin sevgili ayrılık zaman kolluyor derdin inanmazdım En güzel an şimdi yaşadığımızdır sımsıkı sarıl bana tenimde sen Sabaha kim bilir ya var ya yok/uz o halde dokun bana canımda sen Gözlerimin baktığı her yerdesin ne olur yanımda kal bedenimde sen Ama biliyorum ki bir gün buralardan gidecek ve beni unutacaksın Belki de mutluluğu mülteci olduğun o uzak yüreklerde bulacak sın O halde git yarından önce git. Bu günden sonra git / me.. Sevgili sen gibi ağır bir mihman bekliyor denizler sen gibi mülteci Git biricik aşkım dönüp bakma ardına ben sen/sizliğime de alışırım Yaralarımı çok çabuk saramasam da kanaya, kanaya uyuturum Git / me.. Seni her arayıp sorduğunda gönlümü yalancı şarkılarla, şiirlerle avuturum Yüreğime maziden arta kalan zamanları anlatır onu bir müddet oyalarım Bilirim mülteciler konakladıkları her bedene nar-ı üryan giderler Güvercin kanatlarında ürkek uçuşlarla sessiz ve zararsız göç ederler Tek sevgidir alacakları hancıdan başka da bir şey istemezler Hayatın kendilerine adil olmadığını bilirler buna rağmen sus/ar/lar... İş ki verebilmek o sevgiyi Saate her baktığımda aklını bana kurduğunu görmek çok zor olsa da tek tesellim bu -Varsın kalsın aklın ben de emin ellerdesin sevgili. Kalsın aklın/Tanrıça Fides'te... -En rem uykularda olsam da saatler hep 03.58'de.Bu demektir ki aklın yine uçuk bende. ....... Sen yine firarımda gezginsin yar / ya benim aklım ?