Gittin sevgili bahar ve güz gibi...

Gittin sevgili bahar ve güz gibi Herkeslerden sakındığım yağız Nasıl da kem nefeslerden ürkerdim Seni canımın canına nasıl da gizlerdim Yetmez miydim sana söyle yar Ben ki miladında tutsak bir beden Gözlerim Hüzzam yeşillerden süzdüklerim Kör karayı bile her dem ümitle beklediğim Adına yosun ipinden hasretler ilmeklediğim Yollarında bin yemin gibi ben yeterdim sana Eğer ki özlediğini beklediğini bilseydim Öyle kolay silip geçtin... Nihayetinde dudaklarımda sustu aşk Bütün mevsim çiçeklerinden gülmeleri mi Gökkubbede büyüttüğüm ümitlerimi Uğruna yazdığım onca şarkı ve şiirlerimi Maralı Ceylan gibi sektirdim hepsini Vuslatsız bir ömrü nehre salındım biçare Ve ellerimle Hasretini her gün biraz daha yoğurdum En sevdiğim sen... Şimdi en ulaşılmazım erken kışım oldun yar... Bu aşkın adı vurgun yedi artık İda'dan Gittin sevgili bahar ve güz gibi.