عقیدهٔ مردی پاک‌دین دربارهٔ مبتدی

پاک دینی گفت آن نیکوترست مبتدی را کو به تاریکی درست تا به کلی گم شود در بحر جود پس نماند هیچ رشدش در وجود زانک چیزی گر برو ظاهر شود غره گردد وان زمان کافر شود آنچ در تست از حسد و از خشم تو چشم مردان بیند اونه چشم تو هست در تو گلخنی پر اژدها تو ز غفلت کرده ایشان را رها روز و شب در پرورش شان مانده فتنه خفت و خورش شان مانده اصل تو از خاک وز خون شد تمام وی عجب هر دو ز بی قدری حرام خون که او نزدیک تر آمد به تو هم نجس هم مختصر آمد به تو هرچ در بعد دلست از قرب حس هم حرام افتد بلا شک هم نجس گر پلیدیی درون می بینیی این چنین فارغ کجا بنشینیی