المقالة الخامسة
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
دوم فرزند آمد با پدر گفت
که من در جادویی خواهم گهر سفت
ز عالم جادویی می خواهدم دل
مرا گر جادویی آید به حاصل
تماشا می کنم در هر دیاری
بشادی می زیم بر هر کناری
گهی در صلح باشم گاه در حرب
بود جولانگه من شرق تا غرب
زمانی خویشتن را مرغ سازم
زمانی همچو مردم سرفرازم
زمانی کوه گیرم چون پلنگان
زمانی بحر شورم چون نهنگان
همه صاحب جمالان را به بینم
درون پرده با هر یک نشینم
بهر چیزی که باید راه یابم
ز ماهی حکم خود تا ماه یابم
درین منصب تأمل کن نکو تو
ازین خوشتر کرا باشد بگو تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş