بخش ۲۸ - در بیان آنکه حقیر داشتن نباید

چار چیز آمد بزرگ و معتبر می نماید خرد لیکن در نظر زان یکی خصم ست و دیگر آتش است باز بیماری کزو دل ناخوش است چارمین دانش که آراید تو را این همه تا خرد ننماید تو را هرکه در چشمش عدو باشد حقیر از بلای او کند روزی نفیر ذره ای آتش چو شد افروخته بینی از وی عالمی را سوخته علم اگر اندک بود خوارش مدار زانکه دارد علم قدری بی شمار رنج اندک را بکن غم خوارگی ورنه بینی عجز در بیچارگی دردسر را گر نجوید کس علاج خوف آن باشد که بد گردد مزاج باش از قول مخالف بر حذر پیش از آن کز پا درآیی ای پسر آتش اندک توان کشتن به آب وای آن ساعت که گیرد التهاب