بخش ۷۷ - در بیان فقر و صحبت درویشان
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
فقر می دانی چه باشد ای پسر
با تو گویم گر نداری زان خبر
گرچه باشد بی نوا در زیر دلق
خویش را منعم نماید پیش خلق
گرسنه باشد ز سیری دم زند
دوستی با دشمنان خود کند
گرچه باشد لاغر و خوار و ضعیف
وقت طاعت کم نباشد از حریف
چون دل پر دارد و دست تهی
می نماید در ترازو فربهی
ای پسر خود را به درویشان سپار
تا نگه دارد ترا پروردگار
با فقیران هر که همدم می شود
در سرای خلد محرم می شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş