بخش ۷۰ - در بیان صبر

تا شوی در روزگار از صابران رو مکن از دیدن سختی گران روی خود گر ترش سازی از بلا خویش را از صابران مشمار هلا در بلا وقتی که صابر نیستی نزد اهل صدق شاکر نیستی بی شکایت صبر تو باشد جمیل با کسی کم کن شکایت ای خلیل گر نباشد فخر از درویشی ات کی به اهل فقر باشد خویشی ات گر همه جنبش به فرمان باشدت حرمت از خدمت فراوان باشدت بنده از خدمت به عقبی می رسد لیکن از حرمت به مولی می رسد حرمتت در خدمت آرام دل است هرکه خدمت کرد مرد مقبل است گر نگردی ای پسر گرد خلاف آنگهی زیبد ترا در صبر لاف گر همی داری فرح را انتظار در بلا نبود بصیرت هیچ کار