حکایت بادنجان خوردن شیخ خرقانی

ع عطار نیشابوری
0 Altın Yaprak
شیخ خرقانی که عرش ایوانش بود روزگاری شوق بادنجانش بود مادرش از خشم شیخ آورد شور تا بدادش نیم بادنجان به زور چون بخورد آن نیم بادنجان که بود سر ز فرزندش جدا کردند زود چون درآمد شب سر آن پاک زاد مدبری در آستان او نهاد شیخ گفتا نه من آشفته کار گفته ام پیش شما باری هزار کین گدا گر هیچ بادنجان خورد تا بجنبد ضربتی بر جان خورد هر زمانم چون بسوزد جان چنین نیست با او کار من آسان چنین هرکرا او در کشد در کار خویش دم نیارد زد دمی بی یار خویش سخت کارست این که ما را اوفتاد برتراز جنگ و مدارا اوفتاد هیچ دانی را نه دانش نه قرار با همه دانی بیفتادست کار هر زمانی میهمانی در رسد کاروانی امتحانی در رسد گرچه صد غم هست بر جان عزیز نیز می آید چو خواهد بود نیز هرکه از کتم عدم شد آشکار سر به سر را خون نخواهد ریخت زار صد هزاران عاشق سر تیز او جان کنند ایثار یک خون ریز او جمله جانها از آن آید به کار تا بریزد خون جانها زار زار

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.