حکایت مردی که پسر جوانش به چاه افتاد

ع عطار نیشابوری
0 Altın Yaprak
در ده ما بود برنایی چو ماه اوفتاد آن ماه یوسف وش به چاه در زبر افتاد خاک او را بسی عاقبت ز آنجا بر آوردش کسی خاک بر وی گشته بود و روزگار با دو دم آورده بودش کار و بار آن نکو سیرت محمد نام بود تا بدان عالم ازو یک گام بود چون پدر دیدش چنان گفت ای پسر ای چراغ چشم وای جان پدر ای محمد با پدر لطفی بکن یک سخن گو گفت آخر کو سخن کو محمد کو پسر کو هیچ کس این بگفت و جان بداد این بود و بس درنگر ای سالک صاحب نظر تا محمد کو و آدم درنگر آدم آخر کو و ذریات کو نام جزویات و کلیات کو کو زمین کو کوه و دریا کو فلک کو پری کو دیو و مردم کو ملک کو کنون آن صد هزاران تن زخاک کو کنون آن صد هزاران جان پاک کو به وقت جان بدادن پیچ پیچ کو کسی کو جان و تن کو هیچ هیچ هر دو عالم را و صد چندان که هست گر بسایی و ببیزی آنک هست چون سرای پیچ پیچ آید ترا با سر غربال هیچ آید ترا

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.