حکایت شهریاری که قصری زرنگار کرد

ع عطار نیشابوری
0 Altın Yaprak
شهریاری کرد قصری زرنگار خرج شد دینار بر وی صد هزار چون شد آن قصر بهشت آسا تمام پس گرفت از فرش آرایش نظام هر کسی می آمدند از هر دیار پیش خدمت با طبقهای نثار شه حکیمان و ندیمان را بخواند پیش خویش آورد و بر کرسی نشاند گفت این قصر مرا در هیچ حال هیچ باقی هست از حسن و کمال هر کسی گفتند در روی زمین هیچ کس نه دید و نه بیند چنین زاهدی برجست گفت ای نیک بخت رخنه ای ماندست و آن عیب است سخت گر نبودی قصر را آن رخنه عیب تحفه دادی قصر فردوسش ز غیب شاه گفتا من ندیدم رخنه ای هم برانگیزی تو جاهل فتنه ای زاهدش گفت ای به شاهی سرفراز رخنه ای هست آن ز عزراییل باز بوک آن رخنه توانی کرد سخت ورنه چه قصر تو و چه تاج و تخت گرچه این قصرست خرم چون بهشت مرگ بر چشم تو خواهد کرد زشت هیچ باقی نیست هست اینجای زیست لیک باقی نیست این را حیله چیست از سرای و قصر خود چندین مناز رخش کبر و سرکشی چندین متاز گر کسی از خواجگی و جای تو با تو عیب تو بگوید وای تو

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.