حکایت صوفی و انگبین فروش
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
صوفیی می رفت در بغداد زود
در میان راه آوازی شنود
کان یکی گفت انگبین دارم بسی
می فروشم سخت ارزان کو کسی
شیخ صوفی گفت ای مرد صبور
می دهی هیچی به هیچی گفت دور
تو مگر دیوانه ای ای بوالهوس
کس به هیچی کی دهد چیزی به کس
هاتفی گفتش که ای صوفی درآی
یک دکان زینجا که هستی برترآی
تا به هیچی ما همه چیزت دهیم
ور دگر خواهی بسی نیزت دهیم
هست رحمت آفتابی تافته
جمله ذرات را دریافته
رحمت او بین که با پیغمبری
در عتاب آمد برای کافری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş