نکته‌ای که شیخ بصره از رابعه پرسید

ع عطار نیشابوری
0 Altın Yaprak
رفت شیخ بصره پیش رابعه گفت ای در عشق صاحب واقعه نکته ای کز هیچ کس نشنیده ای بر کسی نه خوانده ای نه دیده ای آن ترا از خویشتن روشن شده ست آن بگو کز شوق جان من شده ست رابعه گفتش که ای شیخ زمان چند پاره رشته بودم ریسمان بردم و بفروختم خوش شد دلم دو درست سیم آمد حاصلم هر دو نگرفتم به یک دست آن زمان این درین دستم گرفتم آن در آن زانک ترسیدم که چون شد سیم جفت راهزن گردد فرو نتوان گرفت مرد دنیا جان و دل در خون نهد صد هزاران دام دیگرگون نهد تا به دست آرد جوی زر از حرام چون به دست آرد بمیرد والسلام وارث او را بود آن زر حلال او بماند در غم و زور وبال ای به زر سیمرغ را بفروخته دل ز عشق زر چو شمع افروخته چون درین ره می نگنجد موی در نیست کس را گنج گنج و روی زر گر قدم در ره نهی ای هم چو مور از سر مویی بگیرندت به زور چون سر مویی محابا روی نیست هیچ کس را زهره این کوی نیست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.