پیام خداوند به بندگان توسط داود

حق تعالی گفت ای داود پاک بندگانم را بگو کای مشت خاک گرنه دوزخ نه بهشتستی مرا بندگی کردن نه زشتستی مرا گر نبودی هیچ نور و هیچ نار نیستی با من شما را هیچ کار من چو استحقاق آن دارم عظیم می پرستیدیم نه از اومید و بیم گر رجا و خوف نه در پی بدی پس شما را کار با من کی بدی می سزد چون من خداوندم مدام کز میان جان پرستیدم مدام بنده را گو بازکش از غیر دست پس به استحقاق ما را می پرست هرچ آن جز ما بود در هم فکن چون فکندی بر همش در هم شکن چون شکستی پاک در هم سوز تو جمع کن خاکسترش یک روز تو این همه خاکستر آنگه برفشان تا شود از باد عزت بی نشان چون چنین کردی ترا آید کنون آنچ می جویی ز خاکستر برون گر ترا مشغول خلد و حور کرد تو یقین دان کان ز خویشت دور کرد