شمارهٔ ۲۳
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
آن بت که دلم عاشق جانبازش بود
جان شیفته زلف سرافرازش بود
گفتم که چو آید برود صد نازش
دوش آمد و آنچه رفت هم نازش بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş