شمارهٔ ۳۷
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
دوش آمد و بنشست به صد زیبایی
برخاست ز زلفش این دل سودایی
میپیمودم زلفش و عقلم میگفت
سودای سیاه است چه میپیمایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş