شمارهٔ ۴۰
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
میریخت گل و ز خاک مفرش میکرد
وز بیم شدن سینه پر آتش میکرد
دردا که چو بیوفایی عمر بدید
نابرده شبی به روز شب خوش میکرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş