شمارهٔ ۵۸
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
چون بحر شدی گهر میان جان دار
تلخست دهانت ز شکر هیچ مپرس
پس چون دریا گوهر خود پنهان دار
او بود دونده و دگر هیچ مپرس
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş