Sen Nerdesin Ben Nerdeyim

sen nerdesin ben nerdeyim sevdiğim kuşların bile kanat çarpışı başkadır ve yağmurun insana dokunuşu sizin ellerde yaz bizim ellerde kıştır ve sen bu kadar farkla uzaksın benden yalnızlık uzaklık gökyüzü kadar yakın bana yazılmamış bir roman okunmamış şiir gibisin sen nerdesin ben nerdeyim güzelim aramıza öfkeden ölümden başka birşey girmemiş sebebsiz-sonuçsuz öfkeliyiz birbirimize ve insanlar birbirini bu kadar sevmemiş kavgadan unutmuşuz sevdiğimizi söylemeyi yüreklerimize söylenmemiş bir türkü sunulmamış bir deste gül gibisin sen nerdesin ben nerdeyim çiçeğim sen şimdi yazdığım türküleri okuyamayacaksın ve sensizliğin kahrından içtiğim cıgaraların tadına varamayacaksın benim gibi yollara düşüp gün batışını ağlayarak izlemeyeceksin yalnızca bir sızı kalacak içinde düğümlenecek ecel gibi ve hergün kulağının çınladığını duyacaksın sadece bilenmemiş bir bıçak örülmemiş bir tül gibisin sen nerdesin ben nerdeyim ecelim yolumuzun üstüne saçların kadar insan girmiş gözlerinin maviliğince okyanuslar girmiş gün saçlarını okyanus gözlerini ben neyleyim karşıma çıkacak yüreğin olsun yüreğin saçların kadar engin gözlerin kadar derin yakılmamış gemiler aşılmamış dağlar gibisin sen nerdesin ben nerdeyim yarenim kanlı türkülerimi söylemedim gözlerine yorgun usturalar gibi inmedim yüreğine sana bir selam bile getirmedim uzaklardaki korsanlardan ve sen sarhoşluğundasın içilmemiş içkilerimizin ve sen isimsizim tutuşturulmamış bir kor gibisin