Gidiyorsun
A Aydın Göl
0
Altın Yaprak
Ve gidiyorsun değilmi?
Duymazdan gelerek anıların çığlığını
Aldırmadan yaşanan onca hatıralara
Karşı koyamadığın inadını dinleyip
Herşeyi bir kenara atıp sessizce
Ve hırçın sessizliğini bozupta
Bir hoşçakal bile demeden
Ve gidiyorsun değilmi ?
Yüklenip omzuna engin günahlarını
Sinirli tavrınla koyulup yola
Sır olup uçsuz bucaksız semada
Yaban bir meçhule doğru uçarak
Zalimce korkusuzca amansızca
Yaptığın hatanın farkında olmadan
Ve gidiyorsun değilmi ?
Parçalayan vuran kıran hallerinle
Bir kez bile kendine engel olmadan
Kırdığın kalbin parçalarını savurup
Benliğin ve içindeki saçma gururunla
Çözemediğin anlamsız uzaklara
Bıkmadan yılmadan usanmadan
Ve gidiyorsun değilmi
Üstüne sinen aşk kokusunu lekeleyip
Yerlere attığın ezdiğin çiğnediğin
Karşına alıp silahındaki kurşunlara
Hedef yaparak öldürdüğün aşkı
Atıp ateşte yakarak dağlayarak
Geride hiçbir iz bırakmadan
Ve gidiyorsun değilmi ?
Bir köşeye zalimce fırlattığın
Yaptıklarına anlam veremeyen
Ardında bırakacağın o garibin
Ürkek ve korkak halini görmezcesine
Islak ve yorgun gözlerindeki
Buruk ve katı kanlarını silmeden
Ve gidiyorsun değilmi ?
Beni yanlızlığıma emanet edip
Yırtıp sevaplarını şeytana uyup
Bu zavallı halime gülüp geçerek
Vurarak kendini uzak yollara
Gözümün önünden kaybolup kaçarak
Gidiyorsun! ve ben sana kal diyemiyorum
Hadi git gülüm yolun açık olsun...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş