İfade Edemiyorum Sevmeyi

İfade edemezsin Bütün harfler değerini yitirir Kelimeler kurup cümleler halinde Ona derdini anlatmak için Çaresizlik kapını çalmıştır Ağlaya sızlana yorgun devasal cüssesiyle Kilometreleri aşmaya mecbur tutulan Pofuldayarak buharıyla sitem eden İhtiyar bir lokomotif gibisindir Bazen iki kelimeyle yüzündeki tebessümün Dünyadaki bütün mutlulukların toplamından Daha üstün olduğunuanlatmaya çalışırsın Çünkü seviyorsundur Ama yine anlatamazsın Hani sevdalı bir bülbülün gelip Dalına konduğu güle Bütün sevgisini sunması Dikenlerinde zehir dolaşan o gülün Duygu dolu nameleri duymazdan gelmesi Yüzüne bile bakmaması gibi Ve üzüntüsünü gözyaşlarına saklayıp Hüznünü kanatlarının altına alarak Geride kalan gözleriyle Uçsuz bucaksız semada sır olması Kaybolması gibi İmkan bulamazsın ona kavuşmak Onunla birlikte olmak için Hiçbir çıkar yol yoktur Ya sana çok uzaktır Yada aşık olamayacağın kadar narindir İncitmeye kıyamazsın Bazen içindeki hasretle Güneşli bir günde geceyi beklersin Açık havada O karanlıkta gökyüzünü inceklemek için O kadar düşünceli bir o kadar yorgun Dilinde eskimiş klasik bir şarkı Boğazını parçalayan yırtamadığın bir düğüm Derken bir yıldız takılıp kalır Gözlerine kilitleniverir Ve sevdiğini ona benzetirsin Parıltısından eşsizliğini Büyüklüğünden özelliğini Mesafesindense Sana ne kadar uzak olduğunu anlarsın Uzansan yetişilmez Yetişsen ulaşılmaz Ulaşsan dokunulmaz Dokunsan anlaşılmaz Korkarsın ve anlarsın imkansızlığını İzledikçe gözlerin kamaşır Yorulur bitkin düşersin Göz kapakların ağırlaşır Kendinden geçiverirsin Esrarengiz bir ses Öylesine ahnekli Öylesine gizemli Öylesine nihavend Vede o kadar muhteşem Kimden geldiği meçhul Yüzünü göremezsin Duygusal bir melodi olur Kulaklarına fısıldayan Dinledikçe mest olursun Tam adapte olmuşken bu sese Elinde bir sıcaklık birisi tarafından Avuçlarına tutuşturulmuş yabancı eller Utanırsın Yüzün kızarır ürperirsin Vede uyanırsın o ürpertiyle Tüylerin dikenleşmiş halde Cıvıl cıvıl olursun o duyguyla Bir anda ısıtıverir seni Ilık yaz yağmuru gibi Soğuk kış gecelerinde Sana olanların bir anlamı yok Sessiz sedasız düşünürsün uzun uzun Zaman olur içindeki yangın Daha bir alevlenmiş yakar kavurur kalbini Bazen salıverirsin kendini Hiçbirşeye umursamadan ağlarsın Sınırsızcasına Çabalarsın kendini avutamazsın Bir haykırış vardır dilinin ucunda Ama nafile hep saklı kalır O çığlığı atamazsın istesende Gün gelir sigaranla dost olursun Seni bitiren seni zehirleyen sigaranla Sattığı hüzüne Esenlik değerinde paha biçersin Kafanda sorular yığılıp kalmıştır Sense yanılıyorsun ve çözemiyorsundur Geceleri uyku girmez gözüne Hep hayalinde olan melek yüzü Anbean karşındadır Yaptığın işte Gördüğün kişilerde Konuştuğun insanlarda Hatta içtiğin sigaranın dumanında bile Her zaman hissetmek istediğin sesi Kulaklarında takılı kalmış bir bilmecedir Deli olursun günden güne erirsin Bazen şarkılarla birlikte ağlarsın Daha önce hiç tatmadığın duygular Alıp götürür seni Bazen bir köşecikte bütün masumluğunla Kafandaki sorulara bir cevap ararsın Maalesef yine bir cevap bulamazsın Ve susarsın saatlerce Kanadı kırılmış bir kuş misali kalakalırsın Bütün çılgınlıklar gözünün önünden geçer Film şeridi gibi Hayat daha bir çekilmezdir senin için artık İnsanlar battıkça batar Kimseye içini dökemezsin Ve nihayetinde anlarsın Sevgiden başka herşeyin boş olduğunu Zevk alamazsın yaşamaktan Daha önce dalga geçerek sürdürdüğün hayat Çekmiştir en büyük kozunu Ve mağlup etmiştir seni Bazen ölmek bile istersin Ama kendini çabuk toparlar Ve bununda çözüm olmadığını anlarsın Gücün tükenir cesaretin kaybolur Daha bir pasif kalırsın Herşeyi sorun edersin kendine Attığın her adımın önünde Bir engel bir körkuyu Daha bir ciddiye alırsın Karşısında yenik düştüğün hayatı Bazen ıssız bir tepeye çıkıp İzlersin koca şehri Ve bir çığlık avazının çıktığı kadar Sanki sesini duyurabilecekmişsin gibi Kendini hapsedersin kendine İçine kapanırsın Onunla birlikteyken ölmekten korkarsın Onsuz olduğun anlardaysa ölümü yaşarsın Bir mucize için dilenirsin keşke hep beraber olabilsek diye Zaman zaman kadehlere atarsın derdini Mey olarak tekrar içine dökersin Ve yıllanmış şarabın o eşsiz tadında Anlarsın acıyı vede muhteşemi Bazen kaleme dökmek istersin Sevgini duygularını Sevincini üzüntünü mutluluğunu dert tasa keder gam Kısaca neyin varsa başarırsında Fakat içindeki o muhteşem duygunun Ve kalbinde kilitli o dehşet verici Korkunç sevginin resmini çizemez Ve anlatamazsın ona olan bağlılığını Ona olan sadakatini Belkide oda bekliyordur birşeyler açıklamanı Ama yapamazsın ya anlatamıyorsun Yada anlaşılamıyorsundur Ve yine susarsın Bazende senin ona yazdığın Onunda senin için karaladığı Bir kaç satır gözlerini dolduruverir Üzersin ve üzdüğün içinde kahrolursun Onunlayken zamanı durdurmaya çalışırsın Onsuz olduğun anlardaysa geçen Herbir saniyeyi asırlara sığdıramazsın Bazen sahilleri dolaşırsın deli olmuşçasına Akşamüstlerinde güneşin batışını izlersin Hani o ufukta gitmek istemiyormuş Ama gitmeye zorlanıyormuş gibi feryad figan İçinde dünyanı aydınlatan o dev platformun Nasıl boğulduğuna şahit olursun Kaptırmışken kendini etrafına kenetlenmiş Kör karanlığın farkına varamazsın bir süre Ve yeni yeni doğmaya başlayan Dolunaya umut bağlarsın Hala çaresizsindir kimin umrunda Denizin üzerine serilmiş yakamoza Hayran olursun Nasılda tebessümle bakar sana Derdi yok tasası yok keder gamdan uzak Saatlerce birşeyler anlatmaya çalışırsın Mırıldanarak belkide kendini avutuyorsundur Gece yarısı olmuş nihayetinde Farkına varır koşar adımla Evinin yolunu tutarsın Ardında esrarengiz bir gölge Kendince takip ediliyorsundur Çekinirsin vede korkarsın Eve geldiğinde ise kapıyı kilitlersin ardına Ve sanki kurtulmuşçasına Derin bir ohh çekersin Ama haala kurtulamadığının farkına varman Sadece bir kaç saniyeni alır Elini cebindeki sigarana uzatırsın Oda terketmiştir seni Bir koşu köşedeki büfeden almak istersin Cebindeyse metelik yok Düğmeyi tıklatırsın ışıklar yanmıyordur Elektrikler kesilmiş Kuytu bir yerden yarım kalmış bir mum bulup Yakarsın o anlamsız loşla aydınlattığın Odanda bir köşeye kurulup Yine başlarsın düşünmeye Her zamanki gibi sessiz ve derinden O zindan sessizliği bozan Bir saat tıkırtısı sende hala cevap yok Başın çatlarcasına ağrır Daha fazla dayanamayıp bu acıya Gözlerini dolduruverirsin Artık sende Kendini kandıramaz duruma gelmişsindir Ve itiraf edersin kendine onu sevdiğini Çılgınlar gibi Akıllara zarar bir sevgiyle bağlandığını Ama onun karşısında bu kadar Cesur olamıyorsundur Ve başından beri biliyorsundur Verebileceğin en güzel cevabın Ve edebileceğin en güzel itirafın Susmak olduğunu GÜZELLİĞE Ve sen eğer seviyosan Yarında susacaksın...