Nuri İyem'in Kadınları

Sarı sarmış başına Oyaları belirsiz Karanlığa bulanan yüzünde izi Acılar ırmağında çimmiş hasreti Bir gözü yalnızlık bir gözü umut Güneşe durmuş gülüşü Pembe urba yad zamanlardan kalma Güz çiçekleri gibi bakar hüzn ile İkinci kız doğuranda anası Al bastı dedilerdi başında al kurdele Kıştı kızıl şerbet içemedi Yemenisi sallanıyor rüzgârda Uzatmış da ellerini bulutlara tutunur Yüzü kavruk içi yangın başı kül Kuşağına kuş işlemiş kızlığında muştuluk Gün yüzü görmeden yanmış güneşte Üç kadın birbirine bakıyor Biri ergen biri avrat biri dul Yazması kara işlemesi pul Gözleri haktan sürmeli kaşları rastık Mavi bağlayanı iki canlı bir gelin Ak güvercin pus eyliyor elinde Ak örtüsü gölge etmiş yüzüne Kim görecek ellerini durur hüzn ile