Dönmeyeceksin...

Çek işte Ellerrin değmesin aklarıma Sürtünmesin esen rüzgarlara Kirletmesin acayan yanlarımı Yalın ayak kalsın kaldırımlar boyunca Buz tutan yalnızlığım Yokluğu tanımayayım Sabahlara kadar avunmayayım Hatıralarla Bilmediğin çok şeyler biliyorum Acılar batmaz akşam olunca Çek ellerini Çek işte sana diyorum Bak işte Bilmediğin şeyler gün ışığıyla Doluyor pencerenden odana Artık eskisi gibi çiçekleri sulayamayacaksın Koklayamayacaksın mutluluğu bir daha Mehtabı eskisi gibi izleyemeyeceksin İlmek ilmek sökeceksin Mutluluğu her akşam Her akşam boş odalarda Ölümü özleyeceksin Beyazlara bürünecek incecik parmakların Ve sen bir daha Dönmeyeceksin...