40. Yıl Hatırına

Alnı(m) /(n) da şafak söker, değdiğinde sen yanağıma Çığlık çığlığa gölgen sökülür tenimden Direnişi bakidir ruhumda çırpınan umutla gururun Yağmur döver çilek kokan burnumda, saçlarını Adına çiçek açar, meyveye durur ellerim Doruklarıma doğar güneş, asil gürleyişinle Azgın sarmaşıklar dolanır terli bağrıma Müreffeh tebessümün düşmeyince peşime Asıl dile getirmek istediğim: Koyu mavi bayram tebriğidir gözüme ilişen son bakışın Öyle derin, kaybolurcasına içindeliğini hissettiğim! Bebek kokusu tazeliğinde yaşamın tam ortasındayım Duyumsadığım kiracı sevdalara inat Renklerin kerevetinde açan gülün gözyaşlarıyım Kasti yangınlara sebep loş ışıkların mavisine inat! Anaç umular taşır tazecik kelebekler Fırtınaların can çekiştiği kucağım Hasretler doğururken sana 24 saat Sorguya çekilir gözlerim bembeyaz bulutlarca Kahrı genzimi yakarken melun yalnızlığın! Kuru gövdesine kazıdığım, sevdanın Senin adın, benim adım Mevsimler evvelinden kopardığım simanın Ardına, sende bıraktığım topraksı tadım! Gözbebeklerim yanıyor günün seyrinden Haraç mezat düne, derinden! Başrolde sen ve ben Kapanan siyah perdenin Ağırlığını yırtar mavi yıldızlar Yüzümüze düşen ışıkları alkışlayan Avuç içlerine eşlik eder yeniden SEN ve BEN Hiç özlemediğim kadar özledim seni birtanem!