Akın Akın Savaşa Yol Almaktayım!

İçim dışım yıkanmış acıların renginden döner yüzünü güneşe. Garip bir kır çiçeği nazına bürünür benliğim, art niyetsiz 'SEN' diyetimde! Saatlerin ağırlığınca sırtımda yüküm Geçmektense durmaktır tefsiratı, adres çiziklere boğulmuş yüzüm..... Kapımı öyle sıkıca kapamışım ki yaşama gözlerimin ferini maviler çalmadı, Gardan bu saatte gidecek trene yetiştirirken cansız kimliğimi Sana yarınlar doğuran bende bana ait bir ben kalmadı! II Dal budak salmış gittikçe koyulan gövdem Kara ışıl gözlerimden yağmur sicim dökülmekte Yanık türküler küle çeviriyor bedenimi Ne de olsa bi türküdür belalı yokluğun… Karanlık ve soğuk alnıma sıcacık işlenmişken ADIN Yağmur bulutları,varsın tenime Nazar boncuğumcasına takılsın! Sana dönmüş yüzüm, kokunsa minicik avucumda Ve coşkun sevdan, göz pınarımda! Sana yaprak dökmesin artık ulu çınar, aksine Ateş çiçekleri açadursun dokunamadığım gövden Uzun kara saçlarıma dolansın duan, yıldızlardan habersizce Dizlerime buyur gel başın koy, bi sabah daha geçmeden! III Sana yüz süren ben, yağmurlar biçiyorum bugünden Kurumuş bedenime en bereketlisinden Boşandım yalnızlığın geçimsiz yaverinden Hüznün delik deşik eden o ıslak nağmesinden! IV Hem günaha davet,hem karalara adavet Beni benden ve bedenden eden KAR Yumruğumcacık kalbime nakşedilir ziyadan yâr! Doğum ve ölümün amorf şeklidir, yangınıma kâr Şu an yeri:Bendeki minik şakaklar V Gülden damlalar sızar oluk oluk yol bulup Ben, can olup kanarken sana! Bir tek gölgendir bu sabah saçıma düşen ak, Tazecik anılar gibice acıdır, sensiz yaşamak! VI Susuz karanfiller söker umudumu ser'imden Hasretin, buzdan uçurumlar diker semalarıma Dost yağmurlar körpecik ciğerlerime akıtırken rengini Sana el verir, gülleri sökerim kızıl saçlı lime gönlümden! VII Çizebildiğim kirpiklerinin gölgesinde Göğüme serilir açık/uçuk maviler Ömrümcelik yalnızlığın tırnak içlerimde Sarılırım sımsıkı derken Sıcaklığınla dirilir tinimde ölgün tebessümler VIII Çinterim kesif kokusunu yalnızlığımın Koyu maviye boyar yanağını yaralı gözyaşlarım Tupturuncu çiçek açar gövdeme varlığın Siler süpürür benliğimi huccet savaşlarım! IX Yanağıma al çalar sevdalı ellerin Gözüme kara sürmedir yağdığın kokun Tütersin buram buram sensizken öksüz közden Gönlüme avuç avuç şiir taşar Feleğin yorduğum bedeninden Hasretlere bürünür ruhum orada, burada da tenim Bilsen ne çabuk özledim! X Umudun sahiline çekilmiş bir yaşamım ben Ve sevdanın şarjörüne sürülmüş bir titrek beden Ateş alır elinde asumanın Nakşolur söze,sessiz sedasız övgülerden Daralırken çember döneduran mevsimlerden Sen de dön bu (Y) (C) (B) /ana!