Kaçış-
A
0
Altın Yaprak
Kurumuş mürekkeplerin kirlerinde izlerim
Silik, kaybolmuş kelimeler
Bir ses yükselir önceleri içimden
Sonra içinde boğulur dizelerin
Islanır, dağılır sağanaklarda
Kaybolurum…
Rüzgarla savrulan ağaçların hışırtısı,
Garip…
Kulaklarımdaki ses mi beni yanıltan,
Yoksa duyduğum gerçekten ayak seslerimi
Gölgelerde usulca bana yaklaşan.?
Üşür bedenim, sokulurum
Dokunamam…
Belli belirsiz ışıklar oynaşır usumda
Önceleri sarı, mavi
Sonraları koyulaşır
Gri, siyah, simsiyah
Kahkahalar boyanır karanlıklara
Bir tanıdık yüz bakar gözlerime
İçimde dağılır renkler, ufalanırım
Bakamam…
Koskoca bir yürek çarpar bedenimde
Tüm hücreleri sevgiye aç
Kanım dolanır,sıcak
Yakar
Arınmak ister kötü düşüncelerden
El değmemiş topraklar kokar bedenimde
İçime çekerim
Gidemem…
Bir yelken görürüm ufuk çizgisinde
Bembeyaz,
Martılara inat uçar rüzgarlarda
Denizin tuzu gelir dudaklarıma
Rüzgar okşar tenimi
Bir adım ötesi sonsuzluk
Ayaklarım çeker beni içine
Beyazlarla siyahlar birleşir o an
Bilirim
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş