Sen, Düşüm Benim

izlerinde içim gümüşleniyor yerçekimsiz tozlarla uçuşuyor renklerim ah, narin kürekleri savrulma duygusunun tanıyorum ellerimle ürperen geyikleri seslerin avcısına koşuyorum, gizlenen yabanıl bir ışıkta saydamlaşıyor gizem kıl heybemde bozkırın sirenleri seriyorum kilimimi göçebe çadırına ah, haritaların kılıçtan tapuları bir barbar bir akıncı tenim hoyratça dalıyor terinin ırmağına ah, yılkıda koşuşan gecikmişlik duygusu bu, atlarsız kalınan sabahın altın kurdu dizlerinde gümüş, ah düşüm benim kıl heybemde sirenleri bozkırın gitmek gibi sızılı bir titreşim ışıklarda