شمارهٔ ۱۴۶
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
دی رشته ای به گردنم آن شاه مهوشان
افگند و برد چون سگم از پی کشان کشان
حسرت برد رقیب به وصلم خدای را
یک جرعه زان میم که چشاندی به وی چشان
راهم به دیر و کعبه فتاد و نیافتم
جز دل ز جای دیگر از آن بی نشان نشان
غلتان به خاک و خون من و آن سرو خوش خرام
رقصان میان لاله و گل است مست و سرخوشان
آذر در آستان وفا جان فشان و یار
از وی به ناز می گذرد آستین فشان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş