شمارهٔ ۱۴۹

0 Golden Leaf

تو خسروی و من سگت ای شاه خسروان هر جا روی تو آیمت از پی دوان دوان شب تار و راهزن به کمین راه پرخطر غافل ز کاروان مشو ای میر کاروان افراسیاب عقل گریزد به غار عجز در کشوری که رستم عشق است پهلوان با رشک غیر پای وفایم ز کوی تو رفتن نمی گذارد و ماندن نمی توان من باغبان پیرم و از جوی چشم من خورد آب باغ حسن تو ای نازنین جوان از قد و خط و چشم و تن و رخ تو را بود سرو و بنفشه نرگس و نسرین و ارغوان ای سرو خوش خرام به هر سو روان شوی سیل سرشک آذرت آید ز پی روان