شمارهٔ ۱۷۰
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
بر سر ره نشسته ام قاصد کوی یار کو
دیده سفید کرده ام گردی از آن دیار کو
غیر ببزم آن پسر محرم و من برون در
گر نکند دعا اثر بازی روزگار کو
روز جزا فرشته یی کز بد و نیک پرسدم
گریه کنان بدامنش دست زنم که یار کو
از پی قتل دوستان تیغ کشد چو از میان
گر نشوم ز پی روان طاقت انتظار کو
یار و رقیب همنشین آذر تنگدل غمین
دشمنی سپهر این دوستی نگار کو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş