شمارهٔ ۱۷۲
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
گفتی ز رخم چرا نظر پوشیدی
هنگام سخن زبان بخود دزدیدی
پندار که کردم نگهی رنجیدی
انگار که گفتم سخنی نشنیدی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş