شمارهٔ ۴۰
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
بر آستانه اش امشب خوشم که جانان گفت
که دوش قصه محرومی تو دربان گفت
شد آشکار ز کم ظرفی حریفان راز
وگرنه پیر مغان آنچه گفت پنهان گفت
غم نهانی من گفت با رقیب و دریغ
ازین فسانه که مشکل شنید و آسان گفت
نگویدت کسی احوال من کجا رفت آن
که بی بضاعتی مور با سلیمان گفت
ز دیده برد غبارش نسیم مصر مگر
نهفته قصه یوسف به پیر کنعان گفت
چه گویم و چه ز من بشنوی که قصه عشق
حکایتی است که نتوان شنید و نتوان گفت
ز رلف یار ندانم چه گفت آذر دوش
که داشت حال پریشانی و پریشان گفت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş