شمارهٔ ۴۳
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
چو بر مزار من آید بجلوه آن قد و قامت
قیامت است قیامت قیامت است قیامت
رهی که محمل او میرود ز گریه کنم گل
بود که عزم رحیلش بدل شود به اقامت
ز خون همچو منی در گذر وگرنه بمحشر
مرا بصبر و تو ر ا بر جفا کنند ملامت
از اینکه شیشه ی دل را شکسته یی بتغافل
غمین مباش که طفلی و نیست بر تو غرامت
کشیده تیغ جفا آمدی بکشتن آذر
مکن که حاصل این کار نیست غیر ندامت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş