شمارهٔ ۹۴
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
دوشم به اهل بزم سر گفتگو نبود
من در خمار بودم و می در سبو نبود
پرسید در دل تو ندانم چه آرزوست
غافل که در دلم بجز این آرزو نبود
جرم سگ تو نیست گرت شب نبرد خواب
او را مکش که ناله ی من بود ازو نبود
دوش آمدم که پای تو بوسم ز بیم غیر
راهی بخلوت توام از هیچ سو نبود
میخوردم از فراق تو خون دوش وقت مرگ
یعنی که بیتو آب خوشم در گلو نبود
قاصد بگو ز دوریت آذر سپرد جان
ور گوید از منش گله یی بود گو نبود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş