غزل شمارهٔ ۲۳
ش شیخ بهایی
0
Altın Yaprak
یک دمک با خودآ ببین چه کسی
از که دوری و با که هم نفسی
ناز بر بلبلان بستان کن
تو گلی گل نه خاری و نه خسی
تا کی ای عندلیب عالم قدس
مایل دام و عاشق قفسی
تو همایی همای چند کنی
گاه جغدی و گاه خرمگسی
ای صبا در دیار مهجوران
گر سر کوچه بلا برسی
با بهایی بگو که با سگ نفس
تا به کی بهر هیچ در مرسی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş