بخش ۱۸ - گفتار چهارم در صفت استاد گوید

گیتی از اوستاد باشد راست کارگیتی از اوستاد بپاست کیست استاد آن که هم ز اول سوی یک علم رفت و کرد عمل هنر آموخت نزد استادی اوستا دیده ای ملک زادی چون کز استاد علم حاصل کرد به عمل علم خویش کامل کرد خورد سی سال خون دل پیوست اوستادی بدو برازنده است وز دو استاد آن بود برتر که به یک فن شدست نام آور ذوفنون پیش مردم یک فن خوار باشد به وقت عرض سخن علم ها را کرانه پیدا نیست آن که علمی تمام داند کیست علم هاگرچه پیچ درپیچ است علم ما پیش جهل ما هیچ است عمرها گر هزار سال بدی وآن هم اندر علوم صرف شدی بودی آن جمله پیش علم وجود نقطه ای پیش سطح نامحدود حد آن جز خدا ندانسته چیست دانسته یا ندانسته چون چنین است هست شرط هنر که به یک فن کنی پدیدگهر چون نهادی به کارگردن را می توان داد داد یک فن را