بخش ۱۲ - حکایت دیوانه‌ای که سنگ به چاه اندخت

م ملک‌الشعرا بهار
0 Altın Yaprak
کرد دیوانه ای به چاه نگاه عکس خود را بدید در ته چاه سنگی افتاده بد به راه اندر هشت آن سنگ را به چاه اندر مردم شهر رنج ها بردند تا که آن سنگ را برآوردند تویی آن سنگ اوفتاده به چاه عاقلان در تو می کنند نگاه وقت بسیار کرد باید صرف تا برونت کشید از آن چه ژرف پدرت فتنه بود و مادر شر نیک مانی به مادر و به پدر هر که زی مردمان وجیه بود زی تو پتیاره و کریه بود وان که نزد تو آبرو دارد دست پیش کسان به رو دارد وه چه خوش گفت اوستاد طریق زاد سرو حدیقه تحقیق کآدمی چون بداشت دست از صیت هر چه خواهی بکن که فاصنع شیت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.