شمارهٔ ۲۵

غم مخور جانا در این عالم که عالم هیچ نیست نیست هستی جز دمی ناچیز و آن دم هیچ نیست گر به واقع بنگری بینی که ملک لایزال ابتدا و انتهای هر دو عالم هیچ نیست بر سر یک مشت خاک اندر فضای بی کنار کر و فر آدم و فرزند آدم هیچ نیست در میان اصل های عام جز اصل وجود بنگری اصلی مسلم و آن مسلم هیچ نیست دفتر هستی وجود واحد بی انتها است حشو این دفتر اگر بیش است اگر کم هیچ نیست در سراپای جهان گر بنگری بینی درست کاین جهان غیر از اساس نامنظم هیچ نیست چیزی از ناچیز را عمر و زمان کردند نام زندگی چیزی ز ناچیز است و آن هم هیچ نیست عمر در غم خوردن بیهوده ضایع شد بهار شاد زی باری که اصلا شادی و غم هیچ نیست