شمارهٔ ۴۴

آخر از جور تو عالم را خبر خواهیم کرد خلق را از طره ات آشفته تر خواهیم کرد اول از عشق جهانسوزت مدد خواهیم خواست پس جهانی را ز شوقت پر شرر خواهیم کرد جان اگر باید به کوی ات نقد جان خواهیم داد سر اگر باید به راهت ترک سر خواهیم کرد در غم عشق تو با این ناله های دردناک اختر بیدادگر را دادگر خواهیم کرد هرکسی کام دلی آورده درکویت به دست ماهم آخر در غمت خاکی به سر خواهیم کرد تا جهانی درخور شرح غمت پیداکنیم خویش را زین عالم فانی بدر خواهیم کرد تاکه ننشیند به دامانت غبار از خاک ما روی گیتی را ز آب دیده تر خواهیم کرد یا ز آه نیم شب یا از دعا یا از نگاه هرچه باشد در دل سختت اثر خواهیم کرد لابه ها خواهیم کردن تا به ما رحم آوری ور به بی رحمی زدی فکر دگر خواهیم کرد چون بهار از جان شیرین دست برخواهیم داشت پس سرکوی تو را پرشور و شر خواهیم کرد