شمارهٔ ۵۹
م ملکالشعرا بهار
0
Altın Yaprak
پیوند ببندند بتان لیک نپایند
ور زان که بپایند بگویند و نیایند
وانگه چو بیایند نخندند و ز عشاق
خواهند که شان هیچ نبوسند و نگایند
گویند نباتی را مردم به دهان در
گیرند ولی نه بمکند و نه بخایند
این یوسفکان گرچه عزیزند ولیکن
ای کاش که هیچ از شکم مام نزایند
ور زان که بزادند شوند آبله رویان
تا زشت شوند و دل مردم نربایند
ور زان که ربودند بمیرند که عشاق
بر جای غزل نوحه بر ایشان بسرایند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş