شمارهٔ ۶۲
م ملکالشعرا بهار
0
Altın Yaprak
کنون که کار دل از زلف یار نگشاید
سزد گر از من آشفته کار نگشاید
بلی ز عاشق آشفته کی گشاید کار
چو کار دل ز سر زلف یار نگشاید
ز روزگار در این بستگی چه شکوه کنم
دری که بست قضا روزگار نگشاید
در انتظار بسی کوفتیم آهن سرد
دربغ از آن که در انتظار نگشاید
به اختیار دل این کار بسته بگشایم
ولی زمانه در اختیار نگشاید
ز اشگ بگذرم و دیده شعله بار کنم
که کارم از مژه اشکبار نگشاید
گل وفا ز نکویان طمع مدار بهار
که غنچه هوس از این بهار نگشاید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş