شمارهٔ ۶۲ - تغزل

م ملک‌الشعرا بهار
0 Altın Yaprak
دلم از عشق آن بت نوشاد چند باید شکسته و ناشاد چند باید ستم براین دل و جور که دل است این نه آهن و پولاد آمد آن تیره روز و نامش عشق خرمن صبر من به داد به باد وای ازین عشق و داد ازو که مرا کس ازین عشق می نگیرد داد عشق دردی است کاندرین گیتی داروی او حکیم نفرستاد هر بنایی ز بیخ و بن برکند می ندانم که این بنا که نهاد چشمم از درد عشق در زاری دلم از شور عشق در فریاد گشته این یک چو آذر برزین گشته آن یک چو دجله بغداد هرکه را عشق زد به دامن دست بایدش دین و دل ز دست بداد راست چون من که هم ز روز نخست دین و دل دادم آنچه بادا باد گر غمی گشت دل چه غم که شود از مدیح ولی یزدان شاد شیر یزدان علی که پیغمبر درکف او لوای ایمان داد آن کش اندر غدیر خم یزدان داد دیهیم دین و خاتم داد آن که از کندن در خیبر کرد دین نبی قوی بنیاد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.