شمارهٔ ۷۰

ای مصور نقش آن سر نهانش را بکش موشکافی ها کن و موی میانش را بکش سیل اشک از جویبار دیده اول کن روان زان سپس آن قد چون سرو روانش را بکش گرز موی خامه شنگرفی جهد بر صفحه زان نکته ای شیرین فروگیر و دهانش را بکش چون مرا بیند ز شرمش برچکد خوی از عذار گرتوانی آن عذار خوی دستان را بکش یا مکش آن ابروانش یا اگر خواهی کشید نقش ها بگذار و ناز ابروانش را بکش آن گرانبار سرینش را بکش بر روی ساق ور کشیدی محنت بار گرانش را بکش چشم برهم نه چو چشم مست او خواهی کشید ورگشودی همچو من آه و فغانش را بکش غمزه اش را گر ندانی چیست من دارم به دل از دل من غمزه های جان ستانش را بکش