شمارهٔ ۸

خوشا بهارا خوشا میا خوشا چمنا خوشا چمیدن بر ارغوان و یاسمنا خوشا سرود نو آیین و ساقی سرمست که ماه موی میان است و سرو سیم تنا خوشا توانگری و عاشقی به وقت بهار خوشا جوانی با این دو گشته مقترنا خوشا مقارن این هر سه خاطری فارغ ز کید حاسد بدخواه و خصم راهزنا خوشا شراب کهن در سبوی گردآلود که رشح باران بسترده گردش از بدنا خوشا مسابقه اسب های ترکمنی کجا چریده به صحرای خاص ترکمنا درازگردن و خوابیده دم و پهن سرین فراخ سینه و بالابلند و نرم تنا بزرگ سم و کشیده پی و مبارک ساق بلندجبهه و محجوب چشم و خوش دهنا به فصلی ایدون کز خاربن برآید گل نواخت باید بر گل سرود خارکنا