شمارهٔ ۸۵ - هند و ایران

هند و ایران برادران همند زبده نسل آریا و جمند آن یکی شیر وآن دگر خورشید نزد مردم به راستی علمند پارس شیر است و هند خورشید است پشت بر پشت پاسدار همند سیرچشمند هر دو چون خورشید گرچه چون شیر گرسنه شکمند صاحب همتند و جود و سخا زان به هرجا عزیز و محترمند هر دو والاتبار و صاحب قدر هر دو عالی مقام و محتشمند فخر تاریخ و زینت سیرند معدن علم و منبع حکمند منزل وحی و مهبط الهام مخزن فکر و صاحب هممند عاشق میهمان و طالب ضیف خصم دینار و دشمن درمند هر دو حیران ز شاه تا به گدا هر دو عریان ز فرق تا قدمند شهره اندر مروتند و وفا مثل اندر سخاوت و کرمند در تحمل نظیر لچمن و رام در شجاعت عدیل روستمند در ره هند جان گرفته به کف اهل ایران از آن به عده کمند مغول و ترک و روس در ره هند بر سر قتل و غارت عجمند خام طمعان هماره در این ملک حامل فقر و درد و رنج و غمند هر به قرنی دو ثلث مردم ما زین بلیات خفته در عدمند نیست بر هند منتی کایشان همچو ما در شکنجه و المند باد لعنت به طامعان بشر کآیت ظلم و مظهر ستمند بر سر راه هند صحرایی ست که در او غول و دیو و دد به همند آدمیزادی ار در او باقی ست در عداد وحوش منتظمند کاردانان مملکت کم و بیش بسته آب و نان و بیش و کمند معده خالی و پای بر سر گنج تشنه کامند و در کنار یمند منت ایزد که هند گشت آزاد خلق باید که قل اعوذ دمند صحبت هند شد به نفت بدل و اهل ایران ز صحبتش دژمند