Benden Uzak Dur

Başımı derde sokma, benden uzak dur! Her tan ağartısı seninle uyanamam. Gökçül bir yalnızlığı kucaklamışım, Başkasıyla bölüşmeye dayanamam; Sen benim gözlerime uzaktan bak dur… Sesin unuttuğum eski bir yağmur, Bir tüfek kayışı gibi boynuma geçen... Bense bütün tünelleri aklamışım Tekrarlar çıkmazına girerken tren Sen de bir düş gülü gibi ap-ak dur… Tekne değişse de hamur eski hamur, Kar tanesi gibi iniyorum yitik bir gezegene, Belki de yüreğimi hep sana adamışım Her gün, her hafta, her ay, her sene Yalancı aynalara kurak dur… Ballaşa ballaşa bir sevgi domurur Dinç yüreklerinde sabah çalgılarının, Karanlık duvarını ben böyle aşmışım Ezgisini dinleyi dinleyi bir bozkırın Sen görkemli hayâlimde yaprak yaprak dur. Bahar kokusuna uçan bir çift kumrudur Ellerin, her zaman gözlerimin önünden geçer, Gökçül bir coşkuyla kucaklamışım Her tan ağartısı kapımı taze bir hayat açar Sen hep uzaktan bir ışık yak dur...